Verre weg één van de mooiste soorten papegaaien die er bestaan, is de edelpapegaai. Niet alleen vanwege de prachtige kleuren die ze bezitten maar ook vanwege hun karakter. Bovendien hebben de edelpapegaaien weinig tot geen verenstof waardoor ze vaak door mensen met een allergie gehouden kunnen worden.
Van oorsprong komen de edelpapegaaien uit Australië en de bovengelegen eilanden. Zo zijn er 10 verschillende soorten ontstaan, die onderling van elkaar verschillen. De kleinste soort is ongeveer 33 cm en de grootste soort is ongeveer 43 cm. De Nieuw-Guinea Edelpapegaai is ongeveer 40-42 cm en daarmee iets groter dan een grijs roodstaart papegaai.
De edelpapegaai is dimorphis. Dat wil zeggen dat je aan het uiterlijk duidelijk kunt zien of het een man of een popje is. Het verschil bij edelpapegaaien is zo groot dat ze lang voor twee verschillende soorten werden gehouden.
De mannen van de edelpapegaai lijken allemaal op elkaar en zijn zelfs door experts soms moeilijk uit elkaar te houden. De man is overwegend grasgroen en is een echte verborgen schoonheid voor degene die wat verder kijkt. Hij heeft mooie lichtblauwe vleugelbogen en als hij zijn vleugels spreid dan komt aan het eind van zijn vleugels een diep donkerblauw verenpak te voorschijn. Aan de onderkant van de vleugels is hij zwart en knalrood wat door loopt tot op zijn buik. De onderkant van zijn staart is zwart met een licht gele band aan de onderkant. Het opvallendst aan de man is echter zijn snavel. Deze is zwart/geel bij geboorte en verkleurd gaande weg naar knal geel/oranje en geeft hem zijn aparte uiterlijk.
De popjes verschillen allemaal van elkaar en kun je dus makkelijker zien met welke soort je te maken hebt. Bij de Nieuw-Guinea edelpapegaai hebben de popjes een helder rode kop en donker rode nek- en rugveren. De borst, en doorlopend een streep over de nek zijn kobalt blauw. De onderkant van de vleugels is zwart. De pop heeft een opvallende blauwe ring om haar oog, waardoor het lijkt alsof ze ogenschaduw op heeft en die bij de één iets breder is als bij de ander.
Ook het karakter van de man en de pop verschilt. Daarbij speelt het zeker een rol of je de papegaai alleen hebt of een koppel. De man is iets rustiger en gemakkelijker in de omgang. De pop is dominanter, zeker als er een man in het spel is. Heb je haar alleen dan maakt het niet zo heel veel uit.
De man kan een behoorlijk alarm af laten gaan, die overal te horen is. Hij is echter geen notoire krijser. Meestal is er iets waarom hij het doet en kan je beter even gaan kijken. De popjes hebben dat minder maar kunnen best luidruchtig worden in het brabbelen. Ook zij zijn niet echt krijsers. Net zoals elke papegaai en parkiet hebben ze vaak een druk kwartiertje s’morgens en s’avonds.
Edelpapegaaien kunnen heel goed leren praten. Imitators zijn het echter niet en als ze het proberen dan is het vaak komisch om te horen. Ze zijn heel intelligent en je kan ze veel leren. Dat vinden ze ook heel erg leuk om te doen. Die interactie met mens vinden ze helemaal geweldig. Ze doen graag dingen met je samen.
Van nature zijn het geen bijters of zenuwachtige vogels. Mits goed gesocialiseerd, zullen ze je niet bijten, maar kunnen ze je zeker in de opgroeiperiode wel vinger of neus, hard vastpakken. Niet omdat ze kwaad willen maar puur omdat ze de kracht in de eigen snavel niet kennen. Ook hier speelt socialisatie en opvoeding een grote rol. Eenmaal goed gesocialiseerd zullen ze zelden bijten.
Edelpapegaaien hebben een zo groot mogelijke ruimte nodig als kooi, met voldoende speelgoed. Het zijn echt speelpapegaaien en kwijnen weg of raken gefrustreerd als ze niet die gelegenheid krijgen, met alle gevolgen van dien. Ze zijn erg mensgericht en zitten het liefst op je schouder of schoot. Ook kan je ze makkelijk mee naar buiten nemen door middel van een tuigje of laten kort wieken. Het zijn hele logge vliegers, maar als ze eenmaal op gang komen zijn ze zo weg.
Hun knuffelgehalte is hoog, mits dit vroeg aangeleerd is. Anders zitten ze wel lekker bij je maar vinden ze een aai over hun bol genoeg. Edelpapegaaien zijn NIET eenkennig. Het zijn echte gezinsvogels, die met iedereen het wel kunnen vinden binnen het gezin. Ook vreemde bekijken ze van alle kanten alvorens ze besluiten op te stappen of spontaan even komen kijken. Knuffelen is echter, zodra ze groter zijn, meestal alleen voor het gezin.
Hun voeding wijkt af van andere papegaaien. Edelpapegaaien hebben dagelijks een portie fruit en groente nodig van het liefst minimaal 3 a 4 soorten. Door de salade geven wij dagelijks een klein schepje eivoer extra, dat is met gedroogde insecten en garnaaltjes. Daar ze bijna alles lusten, is het zaak om zoveel mogelijk variatie aan te brengen. Hoe gevarieerder, hoe beter. Het enige wat ze beslist niet mogen is Advocado hier worden ze erg ziek van, en let op met vet en kruiden, ook deze zijn niet echt goed. Verder kun je ze bijna alles geven.
Daarnaast krijgen onze vogels een mengsel van 50% Grof parkietenzaad zonder zonnepitten en een premium papegaaienvoer, en 50% pellets. Wij geven ze de volgende pellets gemengd: Harrison, Pretty-Bird, Eco-bird en Nutribird. Ook geven wij Bogena Vogelmineralen ( is met oestergrit ed) en eens in de zoveel weken Bogena MultiVit met vitamine A door het drinkwater.
Edelpapegaaien die een goede en gezonde voeding hebben zullen zelden ziek worden. En voorkomen is beter dan genezen. Bespaar dus nooit op de voeding.
